Profiel van kobK : O : B - B : A : K : ...Foto'sWeblogLijstenMeer ![]() | Help |
|
21 juni กลับมายืนที่เดิมเพลง คริสตินา อากีล่าร์
*กลับมายืนที่เดิม
ที่ ที่เคยคุ้นตา ที่ ที่ใจนั้นคอยเรียกหา เฝ้าคิดถึงวันที่ผ่านไป ที่ ที่เคยพบเธอ ที่ ที่ยังฝังใจ กลับมาตามหาความสดใส ที่ยังเหลือพอให้จดจำ *กวาดตามอง
ไม่พบเธอตรงที่เก่า
ถึงแม้วันนี้เงียบเหงา แต่ยังดีใจที่ได้มาเยือน *กลับมาคราวนี้
เพื่อมาทวงความฝันคืน
สูดความฝันให้ชื่นใจ ยาวนานเหลือเกิน ที่ฝันจางหายไป ในหัวใจยังทวงถาม * กลับมาคราวนี้เพราะหัวใจมันขอมา
ให้ตามหาความทรงจำ **ปล่อยใจตัวเองให้มันชื่นฉ่ำ กับความทรงจำที่เคยมี อ้อ ชื่อเพลงคือ "หัวใจขอมา" 03 juni ชีวิต จืดๆ วันหยุดวันหยุด เสาร์ อาทิตย์ ที่พยามยาม ตัดตัวเองออกจาก งาน (อินเตอร์เน็ท)
ชีวิต เลยโหวงๆๆๆๆๆ พิกล มากๆ
วันเสาร์ เลยนึกไม่ออกว่าจะทำอะไร หรือดูทีวีช่องไหน (เพราะทุกที ดูตามที่คนอื่นเปิด และกดรีโมท)
ก็เลยทำงานต่อจนเย็น
แล้วก็กลับบ้านกลับช่อง
วันอาทิตย์ ก็นั่งๆ นอนๆ เก็บหนังสือเก่าเข้าตู้ ก็ไปเจอ หนังสือพอคเก็ตบุค สมัยเรียนมหาวิทยาลัย หยิบมาอ่านซิ
เป็นพวกหนังสือ กลอนเปล่า บ้าง
กลอนแปล จากญี่ปุ่นบ้าง (จำได้ว่าตอนนั้น อยากเป็น อิลลัสเตรเตอร์ ทำภาพประกอบ บทกวี นี่แหละ สบายใจดี
ภาพวาดมันฝันๆ เหมือนกำลังเสพยาเลย(มั้ง-ไม่เคย) อยู่ในโลกของตัวเอง) แล้วก็ "ชูมาน" ของพิบูลย์ศักดิ์ ละครพล
จำได้ว่า ตอนอ่านทีแรก ของเพื่อน เขาอ่านแล้ววางไว้ เราก็หยิบมาอ่าน แล้วก็ติด วางไม่ลง
จนไปซื้อมาเก็บไว้ เพราะภาพประกอบเขาเอาหลายๆ ภาพสีน้ำของ โอตะ มาใช้ด้วย เป็นนวนิยาย ที่อ่านแล้ว ได้กลิ่นของ สถานที่ (เชียงใหม่) ได้กลิ่นเมือง กลิ่นแม่น้ำ ดอกไม้ และดนตรี ชอบนะ มันอาจจะเหมาะเอามาทำหนัง นิ่งๆ เรียบๆ อย่างหนังญี่ปุ่น เกาหลี หลายๆ เรื่องเลย ภาพตัวอย่างผลงาน โอตะ เคอิบุน Ota Keibun おおた慶文
ตอนเย็น ออกกำลังกาย ปั่นจักรยานครึ่ง ชม. ปลูกต้นไม้ (ข่อย ชาฮกเกี้ยน มั้ง) อยากให้มันโตๆ แล้วตัดเป็นทรงเหลี่ยมๆ
ในหนึ่งวันมีอะไรทำตั้งหลายอย่าง แต่เบื่องานที่เคยทำมาร่วมสิบปี ยังไงพิกล ไม่อยากเปิดคอมเลย
ชีวิต มันแปลกๆ นะ มันขาดๆ อะไรไปไม่รู้
พยายามทำเหตุการณ์ตรงหน้าให้ดีที่สุดก็แล้วนะ มันดูล่องลอย
ยิ่งไม่เปิดคอมทำงาน ยิ่งดูไม่เป็นแก่นสารไงก็ไม่รู้น่ะ
เหมือนทำอะไรๆ ก็ไม่สำเร็จซักอย่าง
ก่อนหน้านี้ก็มีงานเร่งด่วนเข้ามา คือหน้าเว็บ ไมโครไซท์ ของ กีฬามหาวิทยาลัยโลก บางกอกยูนิเวอสิเอท ก็สนุกดี เอานุคไปติด เร่งมากๆ แต่ก็ทำได้
![]() 24 mei เพื่อนสิงคโปร์ การอบรม พาไปกิน เราซื้อหนังสือ(เหมือนเดิม)ตั้งแต่เย็นวันจันทร์ อังคาร พุธ เทรนนิ่ง เกี่ยวกับระบบเว็บ การจัดเก็บลงดาต้าเบส http://www.asiabooks.com/browse/bookinfo.aspx?ProID=9781405311960
สองเล่มแรก เพิ่งมาส่งที่ร้านเขาช่วงเช้า เราไปซื้อตอนบ่าย กว่าจะเอาหนังสือเข้าระบบ แล้วคิดตัง เลยต้องรอนานหน่อย จริงๆ นอกจากงานแล้ว ก็ไม่ค่อยได้ติดต่อ (ทางอีเมล) กับ เมย์ ซักเท่าไร ดูเธอเขียนไม่เยอะ ก็เลยไม่ค่อยได้รู้จักกันนัก วันที่สอง ก็ไปกิน ส้มตำนัว ในสยามสแควร์ วันที่สาม ก็ไป นวดไทยแถวบางลำพู เดิน-กินข้าวที่ถนนข้าวสาร(ไม่เคยไปเหมือนกัน) ขับรถวนดูวัดพระแก้ว เสาชิงช้า (ฝนตกฟ้ามืด มองไม่ค่อยเห็นหรอก) เมย์ เองก็ซื้อ ชอคโกแลต เป็นการขอบใจ ที่พาเที่ยว
จริงๆ ก็อยากซื้อเล่มที่เป็นภาพรวมของเมืองไทยนะ 07 mei Web Designหนังสือเครือ icons
1) 9783822840412 Web Design Best Studios : Französ.-Engl.-Dtsch. (ICONS) Ed. by Julius Wiedemann TASCHEN VERLAG
2) 9783822830109 Web Design: Studios Vol.2 : Engl.-Dtsch.-Französ. (ICONS) Hrsg. v. Julius Wiedemann TASCHEN VERLAG
3) 9783822840436 Web Design Portfolios : Dtsch.-Engl.-Französ. (ICONS) Hrsg. v. Julius Wiedemann TASCHEN VERLAG 4) 9783822840559 Web Design: E-Commerce : Dtsch.-Engl.-Französ. (ICONS) Hrsg.: Julius Wiedemann TASCHEN VERLAG
5) 9783822849583 Web Design: Music Sites : Dtsch.-Engl.-Französ. (ICONS) Ed.: Julius Wiedemann TASCHEN VERLAG
6) 9783822840474 Web Design: Flash Sites : Dtsch.-Engl.-Französ. (ICONS) Ed.: Julius Wiedemann TASCHEN VERLAG
รูปเล่มเกือบพ้อคเก็ตบุ้ค เล่มละ สี่ร้อยบาทเศษๆ
อเมซอนขาย 9.99$ ไม่มีลดราคาเลย 29 april มันเบื่อๆ พิกลกินข้าวเหนียวมะม่วง ก็ชอบอะนะ แต่คงกินเยอะไป มันๆ หวานๆ เลี่ยนๆ แน่นท้อง
อยู่ดีๆ ไวเลสแลน ในเครื่อง ก็เสียซะงั้น
เอาไวเลสยูเอสบี มาติดตั้ง คราวนี้รวนหนัก
รีสโตร์อยู่นานชาติ หลายครั้ง ยังดีที่มันกลับคืนมา
แต่มันเซ็งๆ ชอบกล
อยากนอน
เบื่อๆ ไม่อยากทำอะไรเลยยยยยยยย
- ซอร์สโค้ด ที่เขียนผิดพลาด ตกหล่น เฮ้อ
- ส่งอีเมลเรื่องงาน แต่ไม่ค่อยนิยมเปิดอ่าน แล้วจะรู้ได้ไง ว่างานไหนด่วน ไม่ด่วน ก็เล่นไม่เปิดอ่านเลย
- โปรแกรมเมอร์ ที่มีอัธยาศัยสุดพิเศษ หลายคน จนเราสงสัยว่า จริงๆ แล้วตัวเราเองหรือเปล่า ที่เพี้ยน
อยากคุยอะไร อยากคุยกับใคร? "ไม่มี" คือนึกไม่ออกจะคุยอะไร และก็ไม่ได้อยากคุยกะใคร
บางทีมันเป็น ความวังเวง ในใจตัว ที่แม้จะมีคนรายรอบแค่ไหน ก็เบื่อ
อยากทำอะไร?
อยากไปเที่ยว
ใครจะไป ไหนต่อไหน กับเราได้บ้างล่ะ?
มันคงเป็นเรื่องของจังหวะ และโอกาสจริงๆ เลย (อายุก็เท่านี้แล้ว)
ถ้างั้น ผู้ชายบ้านๆ คนนี้หนึ่งคน ในชีวิตประจำวัน เราต้องการอะไรกันแน่?
![]() 25 april Project 20 วัน ![]() เข้าเว็บบอร์ด คณะ
คุยกะรุ่นน้อง ไปๆ มาๆ ได้ทริป อิตาลี-สวิส (- ลิกเช็นสไตน์)
20 วัน
อยากไปนะ เป็นความใฝ่ฝันอย่างหนึ่งเลย (เที่ยวรอบโลก) แม้จะต้องใช้เงินตัวเองก็เถอะ (ยี่สิบวัน หลักแสน แหงๆ )
แล้วก็มากังวล ว่าหายไปได้เหรอ ยี่สิบวันแน่ะ
ทำไม จะไม่ได้ล่ะ ทำไมต้องผูกติดกับงานขนาดนี้ ทำไมเราตัดสินใจกับชีวิตเราเองไม่ได้ พักผ่อน 20 วัน ในที่ๆ อยากไป
อยากให้มันเหมือนกับ สะพายกระเป๋านั่งรถไปทำงาน หรือเดินเข้าห้องน้ำน่ะ แบบว่าง่ายๆ ไม่ต้องขออนุญาตใคร
แต่ในความเป็นจริง ก็คงต้องเคลียร์หลายๆ อย่างให้เรียบร้อย
โปรเจ็คนี้ อีก 6 เดือน
ไปราวๆ ปลายเดือน ตุลา-พฤศจิ
เตรียมให้พร้อม เก็บเงิน ฟิตร่างกาย เคลียร์งาน
แล้วไปให้ได้ ไม่งั้นจะไม่มีแรง และเงินแล้ว
ยังจะไปอีกหลายประเทศ ฝรั่งเศส ลูฟว์ เยอรมัน ออสเตรีย สเปน ฯลฯ
ได้ทยอยซื้อหนังสือ อันเป็นที่รักมาชม
หนังสือในเครือ ดีเค เนี่ย จัดรูปเล่มสวยงาม อิลลัสเตรทก็ขยันวาด มีภาพตัดส่วนเห็นโครงสร้างภายในอาคารด้วย
ตอนนี้ ก็คงซื้อ เล่ม อิตาลี โรม สวิส เท่านี้ก่อน เพราะหลายตัง ที่เหลือหายืมเพื่อนมาดู
กลับมาแล้วถ้าชอบยิ่ง ก็หาซื้อมาอีก หรืออาจจะเจอเล่มที่ดีกว่า ในพิพิธภัณฑ์ ก็เป็นได้
ภาพหนังสือจากเว็บดีเค http://us.dk.com/nf/Browse/BrowseStdPage/0,,220418,00.html
เราต้องทำ โปรเจ็คนี้ให้สำเร็จสิน่า อีกตั้ง 6 เดือน ต้องทำได้
ปล. นานมี ได้ซื้อลิขสิทธิ์ ท้อปเท็น ในเครือ ดีเค และกำลังแปลขาย 15 เล่ม ขอให้ออกมาเร็วๆ น่าสะสมมากครับ
Print Regional Design Annual 2006ในที่สุด ก็ได้มา
แต่กว่าจะได้ ยากเหลือเกิน
ทีแรก ก็รอซื้อจากเอเซียบุ้ค ตามปกติ ทุกปี
แต่ปีนี้ ไม่ยักกะมาซักที เลยเวลาไปมากแล้ว เทียวไปถามที่ร้านก็ไม่มาสักที
ในอเมซอน ก็ไม่มีขาย คิโนะทั้งในและต่างประเทศ ก็ไม่มี
เมลถามก็ไม่มี
ถามไปที่ ปรินท์เอง เขาบอกว่า
out of stock อะไรกัน! หมดได้ไง?
อีเมลถามไปใหม่ ว่าจะรีปรินท์ไหม หรือมีเหลือสักเล่มให้เราไหม
no reprint
คราวนี้เลยลุกลี้ลุกลนเลย เพราะมันคงหมดแล้ว หรือว่าปีนี้พิมพ์น้อยลงมหาศาล?
เพราะทุกปี จะส่งออกขาย ทั่วไป (เฉพาะเล่มพิเศษนี้น่ะ)
เซิชตามเว็บต่างๆ ก็หาแทบไม่ได้เลย (เหลือเชื่อไหม จากที่เคยขายเวิร์ลไวด์ ตอนนี้หาแทบไม่ได้)
จนโชคดีไปเจอที่ Journalism Education Association JEA Bookstore
39 ดอลล่าร์ ค่าส่งตปท อีก 5 ดอลล ก็ถูกน่ะสิ ไม่รอช้า รีบสั่งโดยพลัน ปรากฏว่า ส่งมา ตปท คิดเพิ่มอีก ราคาเท่าหนังสือเลยอะ ส่งมาโดย fed ex
Order Placed: March 24, 2007 26 januari วัดร่องขุ่น เชียงใหม่
ด้วยสีขาวของตัวอาคารทั้งหลัง ตัดขอบด้วยกระจกเงา ช่วยให้เกิดความวิจิตร และเส้นขอบที่ชัดเจน สะท้อนแสงเปลี่ยนแปลงไปตามมุมที่มอง
ดูรายการที่ อ.เฉลิมชัย มาออกก็หลายหน
ซื้อหนังสือของ อ. ก็หลายเล่ม ที่ฝากเขาซื้อจากวัดก็มี
อยากไป
ในที่สุด เมื่อไปทำงานที่เชียงใหม่ จึงรีบหาโอกาส ต่อรถไปให้ถึงเชียงรายให้ได้
ปรากฏว่า น้อง (ลูกน้า) ไปตั้งต้นชีวิต ขายสลัดผัก หน้า มช. กับแฟน
เขากับแฟนเลยปิดร้านหยุดงาน ขับรถพาเที่ยว
เราก็บอกว่าอยากไป วัดร่องขุ่น อย่างเดียว ที่อื่นก็แวะตามใจเขากะแฟน (แวะ ดอยตุง กับน้ำพุร้อนเวียงป่าเป้า กับ ไนท์ซาฟารี)
ก็ได้ชมวัดสมใจ กว่าจะถึงวัด ก็ร่วมเที่ยง
น้องเขาค่อยๆ ขับ ปลอดภัยไว้ก่อน
อ. มาประกาศทางไมค์ เรื่องคนลืมของหายด้วย
ถือว่าโอกาสดี ที่ได้ยินเสียงอาจารย์
ซื้อหนังสือไปอีก 2 เล่ม (เพื่อนฝากซื้อ 1500 บาท, ซื้อเองเล่มเล็กหน่อย 500 บาท) ฟุ๊ตซี่ วิลโล่
เห็นประดับตามบ้านคนอื่นเขา เป็นกิ่งไม้ ที่สวยงาม
มีตุ่มคล้ายๆ ปุยนุ่น ติดอยู่เหมือนของปลอม แล้วมันก็คงสภาพอยู่อย่างนั้น นานมาก
จนไปเห็นขายที่ น้ำพุร้อนเวียงป่าเป้า เชียงราย
คนดอยขายเองเลย พูดไม่ค่อยชัด
เขียนบอกชื่อต้นไม้ และบอกสรรพคุณว่าอยู่ได้ 1-2 ปี ทนดีแฮะ
กำละ 40-50 บาท (ขึ้นกับความยาว)
ต่อราคา 3 กำ 100
เอามา 6 กำ ว่าแต่ว่า ขึ้นเครื่องมายังไงล่ะนั่น? ตอนซื้อก็ไม่ทันคิด
ถามกราวนด์แล้ว เขาว่าขึ้นได้ ก็เลยจัดการซะ
ตอนรับกระเป๋าจากสายพาน คอยจนหมด ก็ไม่มีวี่แวว
เดินไปถาม เขาบอกว่า เด๋วพนักงานเอาขึ้นมาให้ (มันยาวเกินสายพาน)
สภาพดีครับ กลับมาใส่ตุ่มที่บ้านได้
ภาพที่อัพโหลดแนบมาด้วยนี้ มี
- ภาพ ออเดิฟ ที่ร้านอาหารบน ดอยตุง (สวนแม่ฟ้าหลวง) เห็ดฮังการี่ ทอดกรอบ อร่อยติดใจ หาโอกาสชิมให้ได้ล่ะ
- ภาพบรรยากาศร้านอาหาร ผ้าสแล็นสีม่วง กับ ตุงสีทอง (บนดอยตุง)
- กิ่งฟุ๊ตซี่ กับ สปาน้ำพุร้อน กำลังก่อสร้าง หน้าตาเหมือน นครวัดเลย ที่ เวียงป่าเป้า นั่นแล Won't Be Longเขียนต่อ จากอันที่แล้ว
พูดเรื่องเพลง ตอนนี้ที่ฟังลูปบ่อยๆ ก็เพลง Won't Be Long
ร้องโดย Exile กับ Koda Kumi
ได้รู้จักโดยบังเอิญ นั่งทำงานแล้วเปิด เอ็มทีวี (จีน) เขาก็เปิดเพลงนี้
ตาไม่ได้ดูหรอก หลายสิบเพลง แต่เพลงนี้มีอะไรเรียกให้สนใจไม่รู้
ท้ายๆ เพลงนั่นแหละ ถึงเบิ่งไปมอง ว่าเพลงอะไร ใครร้อง
ก็เห็นเขียนป้ายไฟ EX & Koda ก็หาบิด โดยพลัน ได้ทั้งเอ็มวี กับเอ็มพีสาม
แด๊นซ์ กันกระจาย ขนาดนั้น ทำนองเร็กเก้นิดๆ มันดึงให้สนใจได้ดีเลย
แอบเอาลิ้งค์มาปล่อย
ดูดไปดู และฟังละกัน เสียงร้องเข้าคู่ได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ สุดยอด
ต่อ.. เรื่องสไลด์โชว์
ใช้ เพลง Top Gun Anthem (โดย Harold Faltermeyer & Steve Stevens)
เพลงประกอบเรื่อง ท้อปกัน
จริงๆ จะใช้เพลง Thailand ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เหมือนกัน จากเรื่อง Stealth
แต่ลูกค้าบอกว่า (ขึ้นต้น) มีเสียงสวดเหมือนพระ ไม่เอา
เราก็คิดว่า เปิดภาพด้วย พระอาทิตย์ ขึ้น เริ่มทำงาน ให้บรรยากาศไทยๆ เพราะเป็นงานต้อนรับลูกค้า
และ คนต่างประเทศ ในบรรยากาศไทยล้านนา ที่เชียงใหม่
ไม่เป็นไร ยังไงก็ต้องตัดให้สั้น ก็เหลือใช้สองเพลง คือ ท้อปกัน กับ เฮว็น-วิว-ไอ-ซี-ยู-อะเกน
ตอนนี้ก็เลยฟังลูป สี่เพลง
อีกเพลงคือ
Love Theme From Flashdance (โดย Helen Saint John)
เพลงบรรเลงที่ชวนให้นึกถึงบรรยากาศ เลิฟซีน ได้ดีเชียว
ได้มีเวลา พินิจพิเคราะห์ ทั้งสี่เพลง สุดแสนไพเราะ When will i see you again?เป็นเพลง ที่ได้ยินปุ๊บ แล้ว หัวใจกับสมอง จะทำการ ดึงภาพอดีตขึ้นมาอย่างรุนแรง
ทั้งปลาบปลื้ม เย็นอิ่มในหัวใจ และรวดร้าวไปพร้อมๆ กัน
กลางเดือน ไปทำงาน ถ่ายภาพ กับทำสไลด์โชว์ปิดงาน (แบบฉุกละหุกหน่อย ตามแบบฉบับ) ที่เชียงใหม่ ที่ โฟร์ซีซั่นรีสอร์ท (ใหญ่มาก)
กว่าจะรวบรวมภาพได้ (กะจะเบี้ยว) แต่ โอเกี๊ยกซัง ก็บอกว่าต้องทำ
เล่นเอาอดนอนอีกแล้ว (ยังมีแอบงีบ ตื่นมาทำ 6 โมง) ด้วยความฉุกละหุก
ภาพจากกล้องที่มีอยู่ ก็ถ่ายก๊อกแก๊ก ส่วนกล้องจากมืออาชีพ เขายังไม่ส่งภาพรวมมาให้
เราก็ถ่ายวิดีโอไปเยอะ ภาพนิ่งหลักๆ เลยมีไม่พอ ที่มีก็สั่นไหว
นอกเรื่องไปเยอะ เอาเป็นว่า เช้าก็นั่งสัปประหงก ทำไป เพราะจะใช้เที่ยงวันเสาร์ ก่อนปิดงาน
หะแรก ใส่ไปสามเพลง (ทั้งๆ ที่ไม่ค่อยมีภาพเนี่ยแหละ) สิริรวม 12 นาทีอัพ โอเกี๊ยกซังบอกว่า 5-6 นาทีพอ เพลงเดียว
เราก็ใส่ไปสองเพลง ให้มีขึ้นต้นกับลงท้าย ซะหน่อย
เพลงปิดท้ายก็เพลงหากินนั่นแล ใช้มันทุกงาน ถ้าต้องทำ คือเพลง
When will i see you again ที่ตั้งเป็นหัวข้อ ขับร้องโดยสามสาว วง The Three Degrees
จริงๆ จะเขียนถึงที่มาที่ไป ของหัวใจกำเริบ แต่ออกแขก ยาวจริง
คือเพลงนี้เนี่ย ถ้าได้ยิน แล้วจะมีอาการน้ำตาคลอเล็กน้อย อารมณ์นึงก็สุขระคนซึ้ง กับเนื้อหาที่ถามว่า
"เมื่อไร เราจะได้เจอกันอีก?" ซึ่งเป็นเพลง ที่ อัลคาซาร์ พัทยา นิยมใช้เป็นเพลงสุดท้ายของการแสดงโชว์
รวมถึงหลายๆ ที่ ที่มีการแสดง
เราได้ยินเพลงนี้ จริงๆ จัง ก็จาก อัลคาซาร์ นี่แหละ ได้ยินแล้วก็ขนลุก ด้วยว่า เนื้อหาเพลงดี ทำนองติดหู
เนื้อร้องสั้นๆ ง่ายๆ ใช้ประกอบจบการแสดงเพื่อ ถามว่าจะเจอกันอีกเมื่อไร แล้วก็ยินดีที่จะกลับมาเจอ
เหมือนให้คนดูอัลคาซาร์ มาเจอกันอีกนะ มาเจอกันบ่อยๆ อยากเจออีก แต่คืนนี้ลาแล้ว
ช่วงนั้น จะได้ไปพัทยา หลายหน
เคยไปอบรมคอร์สครีเอทีฟ
เคยไปเป็นเพื่อน กับเพื่อน (มันไปเป็นเพื่อนจะจีบ ญ เราไปเป็นเพื่อนมัน)
เคยไป เล่นเพ้นท์บอล กับ โกคาร์ท ก็พัทยา
ไปสอบดำน้ำ ก็พัทยา
ไปทำงาน ของ รร.มณเฑียร ก็พัทยา
พาเพื่อนชาว ญี่ปุ่นไปเที่ยว ก็พัทยา
และลงท้าย (ถ้าจำไม่ผิด 3 ครั้ง) ไปดูอัลคาซาร์ จนจำได้ติดหู ตราตรึงใจ กับเพลงนี้หนักเข้าไปอีก
ดูเหมือนเพลงนี้จะมีมนต์สะกด ประสบความสำเร็จจริงๆ เพราะเราไปถึง 3 ครั้ง
เนื้อเพลง
Hoo u, Haa a
Haa a, Hoo u precious moments
When will I see you again
When will we share precious moments Will I have to wait forever Or will I have to suffer and cry the whole night through When will I see you again
When will our hearts beat together Are we in love or just friends Is this my beginning or is this the end When will I see you again. When will I see you again. When will I see you again.
Haa a, Hoo u precious moment
Are we in love or just friends
Is this my beginning or is this the end When will I see you again... ซึ่ง จังหวะที่ไปทั้ง 3 ครั้ง ก็จะเกี่ยวข้องกับความทรงจำ กับ กิ๊กเก่า (แฟนนั่นแหละ)
ในใจ ก็กังวลกับเนื้อเพลง ว่าอาจจะต้องเศร้า ตั้งแต่ก่อนเขาไป ตปท (6 เดือน
ช่วงนี้ จริงๆ มีสองเพลง ให้นึกถึง
คือเพลงนี้ กับเพลงของเบิร์ด ธงไชย "อยากเห็นท้องฟ้าเป็นอย่างวันนั้น")
เมื่อเขากลับจาก ตปท. ก็พาเพื่อนญี่ปุ่น ไปเที่ยวอัลคาซาร์ กัน (ฟังเพลงนี้แหละ แต่ยังมีสุข)
อีกไม่นานหลังจากนั้น เขาก็มีอัน so so ไม่รักซะงั้นแล้วล่ะ
Is this my beginning or is this the end
เพลงนี้จึงก้องเข้าไปในหัวเข้าไปใหญ่ และเป็นเหตุให้น้ำตาคลอ ซึมเศร้าอินกะเพลงใหญ่เลยคราวนี้ ไม่ได้หวังให้เขากลับมาให้เห็นหรอก (แต่ก็ทำซึ้งตามเนื้อเพลง)
When will our hearts beat together
Are we in love or just friends ชีวิตต้องเดินหน้า กับคนที่เรารักเขา และเขารักเรามากกว่า ไม่นิยมใหลย้อนกลับ
ก็นับเป็นภาพอดีต ที่ชัดเจนที่สุดแล้ว มีหลายรสชาติ และเมื่อมันไปผสมกับเพลง ยิ่งทำให้จดจำได้ยืนยาวนาน
หลากรส ในเพลงเดียว ฟังเพลงนี้แล้วก็จะระคนกันไป
สุข เศร้า เหงา ห่าง น้ำตาริน ใจหาย คิดถึง ขม หวาน รัก-เลิก ได้รอถึงเมื่อไร อยากเจอ (ครบเชียว)
แล้วก็เป็นเพลงที่ชอบนะ เพลงสั้นๆ ซึ้งๆ นิยมนำมาใช้ประกอบสไลด์โชว์ปิดงาน
ซึ่งก็เป็นความพึงใจที่ได้นึกถึงภาพอดีต ที่ทั้งสุข เศร้า นั้นไปพร้อมกัน
ศิลปินวงนี้ ออกแผ่นรวมฮิท เยอะมาก และก็มักจะมีเพลงนี้
ตอนนี้เหรอ ติดเพลง "Won't be Long" เวอร์ชั่นร้องคู่โดย Exile กับ Koda Kumi
สนุก มันส์ มีเร็กเก้นิดๆ กับเครื่องเป่า
เอ็มวี แด๊นซ์กันมันส์ มาก (น่าหัดตาม)
โคดะ ก็ใส่ กกน สีดำเต้น
หามาชม ซะ 13 januari เริ่ม phpประสบการณ์ชีวิต ผจญภัย กับงาน php เจอมาหลายรูปแบบ จนสงสัยว่า
"ทำไมต้องเป็นเรา?"
งานลุล่วง ไม่ได้เลยเชียวหรือ?
งานที่ต้องร่วมมือกับโปรแกรมเมอร์ เราอาจจะยังดีลด้วยไม่เป็น เลยไม่ราบรื่น
หนังสือ php ก็ซื้อมาหลายสิบเล่ม แต่ไม่คิดว่า ตัวเองต้องไปทำเอง จึงมีไว้อ่านเป็น หนังสืออ้างอิง
ตอนนี้ก็ได้ ฤกษ์ คงได้เขียนเอง
จริงๆ ก็เริ่มมาหลายวันแล้ว เริ่มจากการเขียนหน้าเว็บ html ในสิ่งที่จะต้องมีไว้เพื่อกรอกข้อมูล แบ็คเอ็นด์
เมื่อวาน ก็เขียน พีเอชพี ค็อนเน็คกับดาต้าเบส
งมอยู่นาน กับการทำให้ มีการส่งข้อมูล สามสี่ตัวแปร เก็บลงฐานข้อมูลได้
อา........
![]() 06 januari ปฏิทิน ๒๕๕๐ปฏิทินปีที่แล้ว เซฟเก็บไว้ในสเปซนี้เหมือนกัน อยู่ที่ลิงค์ http://kobbaka.spaces.live.com/blog/cns!2F05FABEB9CCF172!213.entry ปีนี้ก็ได้ทำอีก เป็นครั้งที่สาม (ดีที่ลูกค้ายังวางใจให้ทำงานนี้ต่อ ภายใต้กรอบ กฏเกณฑ์ และภาพถ่าย จากบริษัทแม่) ปีนี้ไม่มีตัวเลขผิด เรียบร้อยดี ทำรีทัชรูปบ้างพอหอมปากหอมคอ แต่ละไฟล์ (แต่ละแผ่นปฏิทิน) โตหลายสิบเม้ก บางแผ่นก็ร้อยเม้ก 02 januari Print regional design annual 2006ครบรอบอีกปี ที่นึกถึง ปริ๊นท์ ฉบับรวมเล่ม RDA2006
วันก่อน (30 ธันวา) ก่อนวันระเบิดลงกรุงน่ะ
เดินหาที่เอเซียบุ้ค (เซ็นทรัลเวิร์ล) เป็นสาขาที่เล็กมาก
กับ คิโนะ อิเซตัน ก็ยังไม่เจอ
จำได้ว่าเคยบันทึกไว้ใน สเปซนี้
11 ธันวา ปีที่แล้ว
หนังสือคงออก ปลายเดือน มกรา
ปีที่แล้วซื้อตอน 23 มกรา
01 januari อีกวันที่นรกแตกช่วงเวลา หกโมง ถึง หนึ่งทุ่ม วันที่ 31 ธค 2549
มีข่าว ระเบิด หลายจุด ในกรุงเทพ
- ร้านอาหารพงหลี หน้าห้างเซ็นเตอร์วัน อนุสาวรีย์ชัยฯ - แยก ณ ระนอง คลองเตย - ป้อมตำรวจ สี่แยกสะพานควาย - ซีคอนสแควร์ - ป้อมตำรวจ แคราย - สุขุมวิท 62 - ท่าเรือคลองแสนแสบ ประตูน้ำ
- สะพานลอยคนข้าม เกษร เซ็นทรัลเวิร์ล
- สมุทรปราการ (ไม่ยืนยัน)
ทำให้งดการเค้าท์ดาวน์ ที่เซ็นทรัลเวิร์ล, สนามหลวง รวมถึงทำบุญตักบาตรตอนเช้าด้วย
โปรดเปิดดูข่าวกันด่วน อาจจะมีการวางถึง 30 จุด ช่วยกันสอดส่อง หากพบเห็นเบาะแส หรือความพิรุธ กรุณาแจ้ง เจ้าหน้าที่ตำรวจ
0 2297 7648-9 0 2751 5405-7 sms 4219500 mms 42196 หรือ 191
คืนนรกแตก จริงๆ เลยครับทุกท่าน
ถ้า ระเบิดครบทุกจุด คงถึงกาลปาวสาน ประเทศไทย
โจร ป่วนกับ โจร ซะแล้วมั้ง งานนี้
หาความสงบไม่ได้แน่
29 december สมนึก บุญบำรุงเดช แต่งงาน 28 Dec 2006เพื่อน ครุศิลป์
แต่งงานในปีนี้ อีกคน
แวะเวียนไป เจอเพื่อนเก่า ที่มาร่วมงาน Singapore 9-12 Dec 2006เลยฉวยโอกาส ไปล่วงหน้า ตั้งแต่เสาร์เช้า
พร้อมกับหนังสือ "เที่ยวไม่ง้อทัวร์ ตีตั๋วไป สิงคโปร์" กับ "ใครๆ ก็ไปเที่ยว สิงคโปร์"
ออกตระเวณ เดินให้เมื่อย ตามจุดต่างๆ ในสิงคโปร์
ทีแรก รู้สึกเบื่อๆ เพราะไม่มีอะไรน่าเที่ยว (เคยไปหนนึงละ เดินที่ออชาร์ด ก็เดินผ่าน เบื่อๆ ไปเซ็นโตซ่าก็เกาะเฟคๆ )
พอได้อ่านจากหนังสือ ก็ยังเห็นว่ามีสิ่งน่าสนใจ เลยเพลิดเพลินกับการเดินเล่นและกิน สองวัน ก่อนอบรม
เดินจนเมื่อย ปวดเมื่อยไปหมด
เดินจนลืมสิ้นทุกสิ่ง งานการอะไรบ้าง ลืมหมดเลย จริงๆ นะ แบบว่ามันหายไปจากหัวเลย อยากให้หายไปให้หมดจัง
พอวันจันทร์ ไปอบรม คุยกะคนอื่นๆ ยังลืมๆ เลย ว่าเราทำงานอะไรกับเขาไว้หว่า ฮ่าๆๆ
เอารูปมาเก็บไว้บนนี้อีกทาง
จริงๆ ว่าจะหยุดเขียนจนว่า พวกปฏิวัติ ยึดบ้านยึดเมือง พวกถูกลากตั้ง มันจะสาปสูญไปจากโลกนี้ แบบว่าเซ็ง ยังไม่หาย
21 september coup d'etat (คูเดะทา-) n. รัฐประหารcoup d'etat (คูเดะทา-) n. รัฐประหาร
coup (คู) n. การทำโดยกะทันหัน, สิ่งใดๆ ที่เป็นผลสำเร็จอย่างน่าอัศจรรย์ เช่น Newspaper Coup การหาข่าวที่สำคัญมาลงในหนังสือพิมพ์ได้ก่อนหนังสือพิมพ์อื่น
จาก ThaiSoftware Dictionary 4.0
19 กันยายน 2006
กับวิธีที่ไม่ควรกระทำ
"รัฐประหาร"
เบื่อ และเครียด
อีกแล้วเรอะ
ประวัติศาสตร์ ที่ซ้ำรอยเดิม ซ้ำๆ ซากๆ แต่ไม่มีใครอ่าน ไม่มีใครสนใจ จะปรับปรุงแก้ไข
เอามาเฟีย มาปราบมาเฟีย
เอาเสียงที่ดังกว่า มากลบเสียงที่ดัง
เอากำลัง และอาวุธที่มากกว่า มาข่มกำลังที่น้อยกว่า
เซ็ง และเครียด
ไม่น่าเล้ย ประเทศชาติ
แล้วก็เอาดอกไม้ เอาอาหารไปให้ ยิ้มแย้มแจ่มใส เชียร์กัน เหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยนแต่ประการใด
เซ็ง และเครียด
03 augustus ไอ้ลูกหมากลางคืนวันอาทิตย์-จันทร์ 31 กค 2549 แม่กลับมาบ้านพร้อมกับ ชิสุ ตัวผู้ หนึ่งตัว
มีคนให้มา
มันเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน อายุเกือบจะสองเดือน
วันอาทิตย์ เลยไปซื้อ นมซีลีแล็ค และอาหารลูกสุนัข จากโลตัส มารอไว้
พอเย็นวันจันทร์ (31 กค) กลับบ้านไปดู โอ มันช่างตัวเล็กมากๆ เหมือนตุ๊กตาหมาไขลานเลย
ตอนนี้กำลังประกวดชื่อ ระหว่าง "ทอย" กับ "เฮงเฮง" มันจะจำชื่อไหนได้
กิน กะ นอนทั้งวัน ขี้อ้อน ชอบนอนใกล้ๆ คน
ไม่ยอมอยู่ในกล่องขัง จะร้องตลอดเลย
ให้อยู่ในห้องน้ำ ก็ร้อง
ยังอึฉี่ไม่เป็นที่
หะแรก วางแผนไว้ว่า จะอุ้มมาทำงานออฟฟิศด้วย ตอนเย็นค่อยแอบเอาเข้าบ้าน เพราะกลัวพ่อจะว่า (พ่อห้ามเลี้ยง)
ที่ไหนได้ เช้าๆ พ่อก็มาอุ้มไปเล่นซะ คงไม่ต้องพกมาออฟฟิศแล้ว เว้นแต่วันที่ไม่มีใครอยู่บ้าน |
|
|